Portal Orzeczeń Sądu Okręgowego w Łomży

UZASADNIENIE

Powód D. W. (1) w pozwie wniesionym przeciwko L. C. wnosił o zobowiązanie pozwanego do opublikowania na swój koszt i na okres dwóch kolejnych wydań pracy branżowej, które ukażą się po uprawomocnieniu orzeczenia w sprawie niniejszej, tj. magazynów (...) oraz (...), a także opublikowania w terminie 7 dni od daty uprawomocnienia się orzeczenia na okres 7 dni na stronie internetowej www.lowiecki.pl – łowieckiego Dziennika Myśliwych, w ramie wielkości ¼ ekranu, standardową wielkością czcionki, koloru czarnego na białym tle, oświadczenia o następującej treści: „przepraszam Pana D. W. (1) za naruszenie jego dóbr osobistych poprzez publiczne nazywanie powoda nieetycznym myśliwym uchylającym się od wykonywania obowiązków na rzecz koła (...) kosztem pozostałych członków koła, kłamcą, który przyjął wypłacone przez ojca będącego skarbnikiem koła pieniądze za rzekome zdane lisy w 2006 r. przebywając w tym czasie już za granicą, nie rozliczając się z urzędem skarbowym z dodatkowo uzyskanych dochodów, co rażąco godziło w jego cześć, dobre imię i godność osobistą i spowodowało narażenie Pana D. W. (1) na utratę nieposzlakowanej opinii, a także zaufania publicznego w kręgach myśliwskich, w tym w szczególności wśród kolegów z Koła (...) S.. Pełniąc funkcję Prezesa K. (...) miałam dostęp do pełnej dokumentacji koła i obowiązkiem moim było sprawdzić dokładnie, czy dane przedstawione przez sekretarza koła mają pokrycie w faktach. Nie dopełniłem tego.” Ponadto wniósł o nakazanie pozwanemu zapłaty w imieniu powoda kwoty 2.000 zł na rzecz Stowarzyszenia (...) w terminie 7 dni od daty uprawomocnienia się wyroku w sprawie oraz o zasądzenie kosztów od pozwanego na rzecz powoda kosztów procesu według norm przepisanych.

W uzasadnieniu wskazał, że powód jest wieloletnim członkiem Koła (...) w Ł., w którym funkcję Prezesa pełni pozwany. Wyjaśnił, że działania pozwanego stanowiły odwet za czynności podejmowane przez ojca powoda Z. W.. Podniósł, że pozwany kierując się niskimi pobudkami i chęcią zniszczenia i zdyskredytowania osoby powoda w środowisku jego bliskich i kolegów myśliwych, przedstawiał powoda jako oszusta, który chciał narazić koło na stratę 80 zł oraz Skarb Państwa na sumę należnego podatku od rzekomo pobranych 100 zł za rzekomo zdane w 2006 r. lisy. Ponadto wskazał, że pozwany oczerniał powoda w pismach kierowanych do Organów (...). Samo rzucanie podejrzeń przez pozwanego powodowało utratę zaufania wśród kolegów myśliwych, a co za tym idzie doprowadziło do dwukrotnego wykluczenia powoda z Koła (...). Działania pozwanego miały wpływ na wizerunek powoda jako etycznego myśliwego, dobrego kolegę i zmierzały do usunięcia powoda z Koła (...). Jako podstawę prawną swoich roszczeń wskazał art. 23 k.c. i art. 24 k.c. w zw. Z art. 448 k.c.

Pozwany L. C. wniósł o oddalenie powództwa oraz o zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego.

W uzasadnieniu pozwany wskazał, że powód nie powołał żadnej okoliczności, która skutkowałaby uwzględnieniem roszczenia. W zakresie zarzutów związanych z usunięciem powoda z członków K., pozwany zgłosił zarzut braku legitymacji biernej, albowiem uchwały, zawiadomienie, czy inne pisma w których miałoby dojść do naruszenia dóbr osobistych były wydawane kolegialnie przez Zarząd Koła lub też Walnego Zgromadzenie. Zaprzeczył twierdzeniom powoda o naruszeniu jego dóbr osobistych w związku z podstawą faktyczną wykluczenia powoda z członków Koła (...). Wskazał, że pozwany nigdy nie nazwał D. W. (1) ani publicznie, ani prywatnie nieetycznym myśliwym, uchylającym się od obowiązków i kłamcą, który nie rozliczył się z Urzędem Skarbowym. Ponadto podniósł, że wszelkie pisma i zawiadomienia, w tym te które stanowiły załącznik do pozwu, były kierowane do statutowych organów (...) lub organów ścigania w związku z nieprawidłowościami w zachowaniu powoda jako członka K. i wynikały z obowiązków jakie nakłada na pozwanego członkostwo i pełnienie funkcji Prezesa. Odnośnie do zawiadomienia skierowanego do Urzędu Skarbowego, pozwany wyjaśnił że w zawiadomieniu błędnie wskazana została data 2006 r. zamiast 2005 r., co jednak stanowiło omyłkę łatwą do zweryfikowania. Samo zawiadomienie nie było zdaniem pozwanego działaniem bezprawnym.

Sąd Okręgowy ustalił, co następuje:

D. W. (1) jest członkiem Koła (...) w Ł. od 1997 r., tj. od początku jego istnienia. L. C. jest jego Prezesem.

W dniu 24 maja 2009 r. Walne Zgromadzenie Koła (...) podjęło uchwałę o obowiązku wykonywania prac na rzecz Koła (...) przez każdego z jego członków w wymiarze ośmiu roboczogodzin lub wpłacenia do kasy pozwanego równowartości tych prac w kwocie 80 zł. Prace na rzecz K. w imieniu D. W. (1) wykonał Z. K.. Zarząd Koła zakwestionował wykonanie zastępczych prac gospodarczych wskazanych w protokole i w związku z tym zwrócił się do D. W. (1) pismem z 15.01.2010 r. z prośbą o uregulowanie należności 80 zł. Obowiązek ten nie został wykonany i Zarząd ponownie pismem z 01.02.2010 r. wezwał D. W. (1) do uiszczenia opłaty, wyznaczając mu termin na wykonanie tego obowiązku do 15.02.2010 r. Do dnia 25.02.2010 r. należność nie wpłynęła na konto. W związku z tym, że D. W. (1) nie wykonał osobiście na rzecz Koła (...) prac, ani nie wpłacił do kasy K. kwoty 80 zł stanowiącej równowartość niewykonanych osobiście przez niego prac Zarząd Koła Łowieckiego (...) w Ł. podjął w dniu 25 lutego 2010 r. uchwałę o skreśleniu z listy członków K. (...) D. W. (2) na podstawie § 43 ust. 2 Statutu (k. 15, 84, akta I C 716/12).

D. W. (1) złożył odwołanie od ww. decyzji do Walnego Zgromadzenia K. (k. 17, 18, 19). Walne Zgromadzenie członków Koła (...) uchwałą z 18.04.2010 r. nie uwzględniło odwołania D. W. (1) (k. 20).

D. W. (1) wystąpił z pozwem przeciwko Kołu (...) o ustalenie, że pozostaje on nadal w stosunku członkostwa z wyżej wymienionym K..

Sąd Apelacyjny w Białymstoku na skutek apelacji złożonej przez D. W. (1) wyrokiem z 21.11.2013 r. zmienił wyrok Sądu Okręgowego w Łomży w sprawie I C 716/12 w ten sposób, że ustalił, że D. W. (1) jest członkiem Koła (...) w Ł.. Sąd Apelacyjny uznał, że pozbawienie D. W. (1) członkostwa w Kole (...) było sprzeczne ze Statutem Polskiego Związku Łowieckiego (akta sprawy I C 716/12).

W związku z wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Białymstoku D. W. (1) w piśmie z 24.03.2014 r. skierowanym do Zarządu Koła Łowieckiego (...) wskazał, że pomimo ww. wyroku Zarząd Koła nie podjął żadnych czynności prowadzących do wykonania tegoż wyroku i zwrócił się do Zarządu o udzielnie wyjaśnień w tej sprawie (k. 28).

Zarząd Koła skierował do D. W. (1) zawiadomienie o Walnym Zgromadzeniu Sprawozdawczo – Wyborczym Koła (...) w dniu 16.05.2014 r., którego porządek obrad obejmował w punkcie 15 podjęcie uchwały na wniosek Zarządu Koła o wykluczeniu z K. D. W. (1) na podstawie art. 44 ust. 1 i 2 statutu (...). W uzasadnieniu zawiadomienia wskazano, że z uzasadnienia wyroku Sądu Apelacyjnego wynika, że zachowanie D. W. (1) polegające na niewykonaniu prac na rzecz K. i nieuiszczeniu opłaty zastępczej w wysokości 80 zł, nie może być oceniane jako uchylanie się od opłacania składek lub innych opłat uchwalonych przez Walne Zgromadzenie, a tylko jako uchylenie się od wykonywania obowiązków nałożonych na niego przez uprawniony organ. W związku z tym, że D. W. (1) do 15.04.2014 r. nie wywiązał się z nałożonego na niego obowiązku, tym samym naruszył zasady współżycia koleżeńskiego, a więc wniosek o jego wykluczenie z K. jest zasadny (k. 29).

W dniu 16.05.2014 r. Walne Zgromadzenie członków Koła (...) w Ł. na podstawie § 53 pkt 5 w zw. z § 44 ust. 1 pkt 1 i 2, § 41 pkt. 3 Statuty (...) podjęło uchwałę o wykluczeniu z członków K. D. W. (1) – za uporczywe uchylenie się od wykonywania obowiązków nałożonych na niego przez uprawnione organy i rażące naruszenie zasad współżycia koleżeńskiego, dobrych obyczajów i etyki łowieckiej wynikających z § 41 pkt 1 i 3 statutu (...) (k. 30, 85-88).

D. W. (1) wniósł odwołanie od ww. uchwały do Zarządu Okręgowego Polskiego Związku Łowieckiego w Ł. (k. 31). Pismem z 30.01.2015 r. skierowanym do Zarządu Okręgowego (...) w Ł. udzielono szczegółowych wyjaśnień dotyczących motywów podjęcia przez Walnego Zgromadzenie członków K. uchwały o wykreśleniu D. W. (1) z członków K.. Opisano sytuację w jakiej doszło do nieuiszczenia przez D. W. (1) na rzecz K. zastępczej kwoty 80 zł oraz wskazano, że przez takie zachowanie ignoruje on nakładane przez niego obowiązki, czym powoduje nieporozumienia wśród członków K. i brak koleżeńskości, nie stosuje się do zasad ogólnie przyjętych i akceptowanych przez większość. Pismo zostało podpisane przez Prezesa Koła (...) (k. 33-34).

Rozpatrując odwołanie D. W. (1) od uchwały Walnego Zgromadzenia z 16.05.2014 r. Zarząd Okręgowy (...) podjął uchwałę o jej uchyleniu. Tym samym D. W. (1) pozostał nadal członkiem Koła (...). W uzasadnieniu wskazano, że w statucie (...) nie ma przepisu uprawniającego K. (Walne Zgromadzenie) do nałożenia na członka obowiązku wykonywania prac społecznych (k. 35,36).

Pismem z 27.12.2009 r. K. Łowieckie (...) w S. złożyło do Urzędu Skarbowego w Ł. doniesienie w sprawie nieprawidłowości w rozliczeniach podatkowych członków K., w tym D. W. (1). W piśmie wskazano, że D. W. (1) w 2006 r. bezprawnie pobrał z kasy K. kwotę 100 zł za odstrzelone lisy i nie zapłacił od ww. kwoty podatku dochodowego od osób fizycznych. Pismo zostało podpisane przez Sekretarza Koła (...) W. S. (k. 10). Zawiadomienie do Urzędu Skarbowego zostało wysłane na mocy decyzji Zarządu Koła. Na posiedzeniu w grudniu 2009 r. Zarząd Kola po przeanalizowaniu dokumentacji finansowej ,przeliczeniu wykazów należności dla myśliwych i sprawdzeniu ich z PIT-ami 8C uznał, że ww. kwota nie została objęta PIT-em 8C (k. 141, zeznania W. S.). Ww. zawiadomieniu do Urzędu Skarbowego omyłkowo wskazano, że kwota za odstrzelone listy została pobrana w 2006 r. W rzeczywistości dotyczyła ona kwoty wypłaconej D. W. (1) w dniu 29.04.2005 r. (k. 187). Bezspornie Koło (...) w 2005 r. za pozyskaną zwierzynę wypłaciło mu łącznie kwotę 210 zł i taka kwota widnieje w PIT 8C jako rekompensata kosztów polowania (k. 214). D. W. (1) w 2005 r. posiadał uprawnienia do pobrania odstrzałowego (k. 183, 211). W 2006 r. D. W. (1) nie występuje w wykazie osób, które pozyskały zwierzynę i nie wystawiono mu Pit 8C. D. W. (1) za odstrzały wykonane w 2004 r. i w 2005 r. otrzymał kwotę 36 zł, 60 zł, 51 zł, 48 zł i 15 zł – łącznie 210 zł, która to kwota została wypłacona w marcu 2005 r. (k. 211, 211v). Kwota 210 zł została wskazana informacji o przychodach w roku 2005 (k. 214). W dniu 29.04.2005 r. powód otrzymał dodatkowo kwotę 100 zł (k. 268), która nie została ujęta w ww. wykazie osób uprawnionych do pobrania strzałowego, a tym samym w PIT 8C za 2005 r.

Skutkiem złożonego doniesienia było wszczęcie przez organ kontroli postępowania wyjaśniającego wobec D. W. (1). Po przeprowadzeniu czynności sprawdzających w zakresie prawidłowego deklarowania wysokości dochodów i należnego podatku dochodowego wykazanego w zeznaniach za lata 2004-2007 podatnika D. W. (1) Naczelnik Urzędu Skarbowego stwierdził, że w zeznaniach podatkowych ujęto wszystkie dochody wykazane w informacjach o dochodach i pobranych zaliczkach (PIT 11) oraz informacjach o przychodach z innych źródeł (PIT 8c) (k. 250-251, 257-270).

Pismem z 16.11.2009 r. skierowanym do Głównego Rzecznika Dyscyplinarnego Polskiego Związku Łowieckiego Zarząd Koła Łowieckiego (...) zwrócił się o wszczęcie postępowania dyscyplinarnego wobec wskazanych w nim osób w związku z opisanym w piśmie działaniami (k. 109-113).

L. C. nigdy nie wypowiadał się o D. W. (1), że jest nieetycznym myśliwym i kłamcą. Nie wyrażał swojej oceny postawy powoda wobec członków Koło (...), ani też przed jego organami, czy organami Polskiego Związku Łowieckiego (zeznania świadków).

Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie: dokumentów i kserokopii dokumentów przedłożonych przez strony (k. 10-36, 62-88, 109-125, 141-173, 183-187, 207-233, 250-251), dokumentacji przesłanej przez naczelnika Urzędu Skarbowego w Ł. (k. 256-270), zeznań świadków: W. B. (k. 90v-91 00:38:42 do 00:52;11), Z. K. (k. 91v 00:52:19 do 01:13:28), M. L. (k. 91v 00:13:28 do 01:29:58), B. Ł. (k. 92-92v, od 01:30:09 do 01:41:27), H. M. (k. 92v-93 od 01:41:49 do 01:54:59), C. W. (k. 93 od 01:55:14 do 02:04:42), S. G. (k. 188v-00:11:59), W. S. (k. 189-190 00:12:15 do 00:37:03), E. W. (k. 190 od 00:37:14 do 00:47:03), P. K. (k. 190-191 od 00:47:23 do 01:00:48), M. kulesza (k. 191 od 01:01:15 do 01:04:04), R. C. (k. 191-191v, od 01:04:47 do 01:13:47), P. C. (k. 191v-192 od 01:14:07 do 01:17:38), Z. C. (k. 192-193 od 01:17:45 do 01:42:02), J. D. (k. 193 od 01:42:11 do 01:49:06), W. K. (1) (k. 193v od 01:49:12 do 01:53:11), W. K. (2) (k. 193v-194 od 01:54:27 do 01:59:50), J. W. (k. 194-194v od 01:04:37 do 02:17:10), M. C. (k. 105 od 02:17:34 do 02:21:12), H. D. (1) (k. 195 od 02:21:20 do 02;39:02), J. K. (k. 195v od 02:39:33 do 02:45:21), M. K. k. 196-196v od 02:45:30 do 02:54:56), W. W. (k. 196 v od 02:55:19 do 03:00:36), M. B. (k. 196v-197 od 03:02:17 do 03:07:08), T. D. (k. 197 od 03:07:32 do 03:08;19), akt SO w Łomży I C 716/12.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Powództwo było bezzasadne.

Kwestię ochrony dóbr osobistych regulują przepisy art. 23 k.c. i art. 24 k.c. Pierwszy z nich zawiera przykładowy katalog dóbr osobistych, do których zalicza również cześć i dobre imię. Nie jest to katalog zamknięty, a jedynie przykładowe wyliczenie. Ma ono jednak określone znaczenie, bowiem wyraźne wymienienie danego dobra osobistego w tym przepisie zwalnia pokrzywdzonego od wskazywania, że konkretne naruszenie jest naruszeniem dobra osobistego. Środki ochrony na wypadek naruszenia dobra osobistego reguluje art. 24 k.c. , zgodnie z którym ten, czyje dobro osobiste zostaje zagrożone cudzym działaniem, może żądać zaniechania tego działania, chyba, że nie jest ono bezprawne, zaś w razie już dokonanego naruszenia może on także żądać, ażeby osoba, która dopuściła się naruszenia, dopełniła czynności potrzebnych do usunięcia jego skutków, w szczególności, ażeby złożyła oświadczenie odpowiedniej treści i w odpowiedniej formie. Na zasadach przewidzianych w kodeksie można również żądać zadośćuczynienia pieniężnego lub zapłaty odpowiedniej sumy pieniężnej na wskazany cel społeczny. W świetle art. 448 k.c. w razie naruszenia dobra osobistego Sąd może przyznać temu, czyje dobro osobiste zostało naruszone, odpowiednią sumę tytułem zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę lub na jego żądanie zasądzić odpowiednią sumę pieniężna na wskazany cel społeczny, niezależnie od innych środków potrzebnych do usunięcia skutków naruszenia. Dowód, że dobro osobiste zostało naruszone ciąży na osobie poszukującej ochrony prawnej na podstawie art. 24 k.c. Natomiast na tym, kto podjął działania zagrażające dobru osobistemu innej osoby lub naruszające to dobro spoczywa ciężar dowodu, że nie było ono bezprawne. Istotnie bowiem nie sposób pominąć, iż wspomniany już art. 24 k.c. chroni tylko przed bezprawnym naruszeniem lub zagrożeniem dóbr osobistych, natomiast nie wymaga, aby naruszenie miało charakter zawiniony. Do okoliczności wyłączających bezprawność zalicza się zaś działanie w ramach porządku prawnego, tj. działanie dozwolone przez obowiązujące przepisy, wykonywanie prawa podmiotowego, zgoda pokrzywdzonego oraz działanie w obronie uzasadnionego interesu.

W okolicznościach sprawy nie można uznać, że zachowanie pozwanego doprowadziło do naruszenia dóbr osobistych powoda. Wprawdzie powód czuje się pokrzywdzony wskazywanymi przez niego uchwałami członków Zarządu K., Walnego Zgromadzenia oraz pismami w przedmiocie wykluczenia go z Koła (...), którego był członkiem od początku jego powstania, jednak nie implikuje to faktu naruszenia jego dóbr osobistych przez pozwanego. Materiał zgromadzony w sprawie, w szczególności zeznania świadków nie dowiodły, że pozwany kiedykolwiek wypowiadał się wśród członków Koła (...) o nieetycznym postępowaniu powoda jako myśliwego. Przeciwnie świadkowie W. B. (k. 90v-91 00:38:42 do 00:52;11), Z. K. (k. 91v 00:52:19 do 01:13:28), M. L. (k. 91v 00:13:28 do 01:29:58), B. Ł. (k. 92-92v, od 01:30:09 do 01:41:27), H. M. (k. 92v-93 od 01:41:49 do 01:54:59), C. W. (k. 93 od 01:55:14 do 02:04:42), S. G. (k. 188v-00:11:59), W. S. (k. 189-190 00:12:15 do 00:37:03), E. W. (k. 190 od 00:37:14 do 00:47:03), P. K. (k. 190-191 od 00:47:23 do 01:00:48), M. kulesza (k. 191 od 01:01:15 do 01:04:04), R. C. (k. 191-191v, od 01:04:47 do 01:13:47), P. C. (k. 191v-192 od 01:14:07 do 01:17:38), Z. C. (k. 192-193 od 01:17:45 do 01:42:02), J. D. (k. 193 od 01:42:11 do 01:49:06), W. K. (1) (k. 193v od 01:49:12 do 01:53:11), W. K. (2) (k. 193v-194 od 01:54:27 do 01:59:50), J. W. (k. 194-194v od 01:04:37 do 02:17:10), M. C. (k. 105 od 02:17:34 do 02:21:12), H. D. (2) (k. 195 od 02:21:20 do 02;39:02), J. K. (k. 195v od 02:39:33 do 02:45:21), M. K. k. 196-196v od 02:45:30 do 02:54:56), W. W. (k. 196 v od 02:55:19 do 03:00:36), M. B. (k. 196v-197 od 03:02:17 do 03:07:08), T. D. (k. 197 od 03:07:32 do 03:08;19) zdaniem Sądu wiarygodnie zeznali, że nigdy nie byli świadkami wypowiedzi pozwanego, którymi pozwany naruszyłby dobra osobiste powoda. Z ich zeznań wynikało, że pozwany nie wypowiadał się negatywnie o powodzie przed nimi osobiście jak też w trakcie posiedzeń organów Koła (...). Zeznania świadków wykazały, że pierwszą decyzję w przedmiocie wykluczenia powoda z Koła (...) podjął kolegialnie Zarząd, drugą zaś decyzję podjęło kolegialnie Walne Zgromadzenie na wniosek Zarządu. Zwrócić należy uwagę, że podstawą wykluczenia powoda z Koła (...) były zdarzenia zaistniałe faktycznie i bezsporne, a mianowicie brak osobistego wykonania przez powoda prac porządkowych na rzecz Koła (...) oraz nieuiszczenie zastępczej opłaty. Powyższe zostało ustalone w sprawie I C 716/12, które to ustalenia Sąd Okręgowy podziela. Okoliczności te zostały poddane pod rozwagę Zarządu Koła i Walnego Zgromadzenia. Walne Zgromadzenie ostatecznie kolegialnie oceniło je jako uporczywe uchylenie się od wykonywania obowiązków nałożonych przez uprawniony organ, naruszające zasady współżycia koleżeńskiego, dobre obyczaje i etykę łowiecką. Zgodnie z zeznaniami świadków podczas Walnego Zgromadzenia w dniu 16.05.2014 r. uchwała ww. przedmiocie została podjęta po przeprowadzeniu dyskusji, odczytaniu fragmentów wyroku Sądu Apelacyjnego w Białymstoku, bez wywierania nacisków i presji ze strony pozwanego, w tajnym głosowaniu. Dlatego niezależnie od tego, że ww. uchwała w wyniku poddania jej kontroli instancyjnej, została uznana za sprzeczną ze statutem (...), należy stwierdzić, iż nie była ona wynikiem negatywnych wypowiedzi pozwanego o działaniach powoda, ale skutkiem podjęcia decyzji przez uprawnione organy. W świetle wyżej zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego nie sposób zatem uznać, aby jakiekolwiek działania pozwanego skutkowały naruszeniem dóbr osobistych powoda i wykluczeniem go z Koła (...). Ocena wyrażona w uchwale o rażącym naruszeniu przez powoda zasad współżycia społecznego, dobrych obyczajów i etyki łowieckiej, nie została wywołana wypowiedziami pozwanego. Ocena ta została wyrażona kolegialnie przez członków Walnego Zgromadzenia i sformułowana została w uchwale. W związku z tym sformułowania w niej zawarte odnośnie osoby powoda jako członka Koła (...), nie są wypowiedziami samego pozwanego. Dlatego w zakresie omawianych wyżej uchwał i decyzji organów Koła (...) należy uznać, iż pozwany nie jest biernie legitymowanym w sprawie, gdyż nie ponosi on odpowiedzialności za decyzje organów kolegialnych.

Odnośnie do pisma z 30.01.2015 r., które zostało skierowane do Zarządu Okręgowego (...) w Ł. (k. 33-34) należy wskazać, iż jego treść zawiera jedynie opis podstawy faktycznej decyzji i uchwał Zarządu i Walnego Zgromadzenia o wykluczeniu powoda z K. oraz odzwierciedla ocenę tychże faktów przyjętą przez ww. organy kolegialne. Ponadto na uwagę zasługuje także okoliczność, że pismo to zostało podpisane przez Prezesa Koła (...), czyli przez osobę działającą z ramienia Zarządu Koła Łowieckiego, i jako takie nie jest wyrazem jego osobistych i subiektywnych poglądów oraz ocen osoby powoda. Dlatego krytyczna ocena działalności powoda zawarta ww. piśmie również nie wiąże się działaniem samego pozwanego, ale działaniem organu kolegialnego jakim jest Zarząd. Z materiału dowodowego wynika, że pozwany osobiście nigdy nie oceniał powoda negatywnie wśród członków Zarządu Okręgowego (...) czy to ustnie, czy pisemnie. Świadek J. W. będący członkiem Zarządu Okręgowego (...) zeznał, że nie jest mu nic wiadomo o naruszeniu dobór osobistych powoda przez pozwanego. W ocenie świadka pozwany nie wyrażał się negatywnie o powodzie. W pismach, które napływały do Zarządu Okręgowego (...), nie było nic obraźliwego. Pisma dotyczyły tylko materiałów związanych z odwołaniem D. W. (1) od uchwał Walnego Zgromadzenia. Wprawdzie, jak zeznał świadek J. W., Zarząd nie musiał wystosować odpowiedzi na odwołanie, to niezależnie od tego zdaniem Sądu Okręgowego sam fakt wysłania pisma z 30.01.2015 r. mieścił się w ramach uprawnień i kompetencji Prezesa Zarządu i nie posiadał znamion bezprawności.

W sprawie nie ulega natomiast wątpliwości, że w piśmie z 27.12.2009 r. skierowanym do Urzędu Skarbowego w Ł. (k. 10) postawiono powodowi zarzut bezprawnego pobrania z kasy Koła (...) kwoty 100 zł za odstrzał lisów oraz zarzut postępowania, które wyczerpuje znamiona wykroczenia skarbowego. Z zeznań świadka W. S. oraz protokołu z posiedzenie Zarządu Koła (...) (k. 141) wynika, że ww. zawiadomienie zostało wysłane na mocy decyzji Zarządu Koła po przeprowadzeniu przez nich analizy dokumentacji finansowej. Świadek W. S. zeznał, że w dokumentacji księgowej znajdowały się nie zatwierdzone przez nikogo dokumenty wypłat za odstrzał lisów, które były wystawione między innymi na nazwisko D. W. (1). Po przeliczeniu wykazów należności dla myśliwych i sprawdzeniu PIT-ów 8C okazało się, że kwoty wskazane w dokumentach nie pokrywają się. Bezspornie Koło (...) w 2005 r. za pozyskaną zwierzynę wypłaciło powodowi łącznie kwotę 210 zł i taka kwota widnieje w PIT 8C jako rekompensata kosztów polowania (k. 214). Po przeprowadzeniu przez Urząd Skarbowy czynności sprawdzających w zakresie prawidłowego deklarowania wysokości dochodów i należnego podatku dochodowego wykazanego w zeznaniach za lata 2004-2007 podatnika D. W. (1) Naczelnik Urzędu Skarbowego stwierdził, że w zeznaniach podatkowych ujęto wszystkie dochody wykazane w informacjach o dochodach i pobranych zaliczkach (PIT 11) oraz informacjach o przychodach z innych źródeł (PIT 8c) (k. 250-251, 257-270). De facto zatem ocena Urzędu Skarbowego wynikała z porównania dokumentów PIT 8C wystawionych przez Koło (...) i zeznaniach podatkowych złożonych przez powoda. Urząd Skarbowy nie badał zatem, czy poza kwotami ujętymi w PIT-ach 8C, powód z Koła (...) otrzymał inne wypłaty za lisy zdane do badań do (...) Zakładu (...) w Z. w 2005 r., które nie wskazał w deklaracji podatkowej. Wątpliwości w tym przedmiocie podjął natomiast Zarząd Koła Łowieckiego po przeanalizowaniu dokumentów finansowych, co było podstawą złożonego zawiadomienia ewentualnym popełnieniu wykroczenia skarbowego. Takie działanie zasadniczo nie może być uznane za bezprawne, jest bowiem działaniem w ramach porządku prawnego. Zawiadomienie do Urzędu Skarbowego o nieujawnieniu dochodów przez powoda byłoby działaniem bezprawnym, gdyby informacje w nim zawarte zostały przedstawione ze świadomością ich niezgodności z prawdą. Taka zaś teza nie jest uprawniona. Zgodnie z wykazem osób uprawnionych do pobrania strzałowego w roku 2004-2005 D. W. (1) za odstrzały wykonane w 2004 r. i w 2005 r. otrzymał kwotę 36 zł, 60 zł, 51 zł, 48 zł i 15 zł – łącznie 210 zł, która to kwota została wypłacona w marcu 2005 r. (k. 211, 211v). Kwota 210 zł została wskazana w informacji o przychodach w roku 2005 (k. 214). Zgodnie zaś z dowodem wypłaty w dniu 29.04.2005 r. powód otrzymał dodatkowo kwotę 100 zł (k. 268), która nie została ujęta w ww. wykazie osób uprawnionych do pobrania strzałowego, a tym samym w PIT 8C za 2005 r. W świetle przedłożonych dowodów Zarząd Koła Łowieckie mógł podjąć wątpliwości co do prawidłowości wypłaty kwoty 100 zł dokonanej w dniu 29.04.2005 r. na rzecz powoda. Zawiadomienie z 27.12.2009 r. do Urzędu Skarbowego nie miało zatem znamion bezprawności. Niezależnie od powyższego należy zauważyć, że z treści zawiadomienia wynika, iż nie zostało ono podpisane przez pozwanego. Pod treścią pisma widnieje bowiem podpis Sekretarza Koła (...), tj. W. S..

Odnosząc się do pisma z 16.11.2009 r., które zostało skierowanym do Głównego Rzecznika Dyscyplinarnego Polskiego Związku Łowieckiego Zarząd Koła Łowieckiego (...) należy wskazać, że nie zawierało ono treści obraźliwych dla D. W. (1). Zawierało ono wniosek o wszczęcie postępowania dyscyplinarnego wobec wskazanych w nim osób w związku z opisanymi w piśmie działaniami. Ww. pismo w swej treści nie odnosi się do powoda. Nadto należy wskazać, że ww. pismo nie zostało podpisane przez pozwanego (k. 109-113).

Reasumując zebrany w sprawie materiał dowodowy wykazuje, że pozwany nie dopuścił się jakichkolwiek zachowań naruszających dobra osobiste powoda. Nie formułował ustnie, czy pisemnie treści obraźliwych dla powoda, pomawiających go o nieetyczne i niekoleżeńskiego postępowania jako członka Koła (...). Ponadto większość przypisywanych pozwanemu działań i stanowisk związana była z decyzjami organów Koła (...) podejmowanymi kolegialnie, na które pozwany nie miał osobistego wpływu. Dotyczy to także pisma z 30.01.2015 r., które zostało skierowane do Zarządu Okręgowego (...) w Ł.. Samo wystosowanie ww. pisma nie było bezprawne a jego treść nie wykraczała poza obiektywne fakty i oceny organów Koła (...). Skierowanie pisma z 27.12.2009 r. do Urzędu Skarbowego w Ł. również nie było działaniem bezprawnym, gdyż informacje w nim zawarte nie zostały przedstawione ze świadomością ich niezgodności z prawdą. W związku z tym należy stwierdzić, powód, mimo ciążącego na nim obowiązku wynikającego z art. 6 k.c., nie wykazał, aby pozwany naruszył jego dobra osobiste. Zgodnie zaś z treścią powyższego przepisu, ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która wywodzi z niego skutki prawne. Także przepis art. 24 § 1 k.c. rozkłada ciężar dowodu w ten sposób, że na powoda nakłada obowiązek udowodnienia, że pozwany naruszył jego dobra osobiste. Na pozwanym spoczywał zaś obowiązek wykazania, okoliczności wyłączających bezprawność działania. Pozwany obowiązkowi temu sprostał w zakresie zawiadomienia o popełnieniu przez pozwanego wykroczenia skarbowego wykazując, że jego działanie mieściło się w ramach porządku prawnego.

Sąd oddalił wniosek o dopuszczenie dowodu z przesłuchania stron, gdyż wszystkie fakty istotne dla rozstrzygnięcia sprawy zostały dostatecznie wyjaśnione w toku postępowania (art. 299 k.p.c.).

Odnosząc się do zarzutu przedawnienia podnoszonego przez pełnomocnika pozwanego należy podkreślić, iż przedawnieniu podlegają wyłącznie cywilnoprawne roszczenia o charakterze majątkowym czyli nakierowane na realizację interesu ekonomicznego osoby uprawnionej. Zgodnie z Komentarzem do Kodeksu Cywilnego pod redakcją E. G. „ Nie przedawniają się roszczenia niemajątkowe np. wynikające z naruszenia dóbr osobistych czy istniejące w stosunkach prawnorodzinnych” / str. 270/. Zarzut przedawnienia zatem mógł być skuteczny co do żądania zapłaty 2.000 zł. na podstawie art. 448kc w razie naruszenia dóbr osobistych, do czego jednak w przedmiotowej sprawie nie doszło

Dlatego powództwo podlegało oddaleniu na podstawie art. 24 k.c.

O kosztach procesu Sąd Okręgowy orzekła na podstawie art. 98 § 1 i 2 k.p.c.

Na mocy art. 113 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz.U. Nr 167, poz. 1398 ze zm.) Sad nakazał pobrać od powoda na rzecz Skarbu Państwa kwotę 384 zł tytułem wydatków wyłożonych tymczasowo z sum budżetowych / koszty dojazdu świadków na rozprawy/